Olympische Vuurtochtend Relay Ervaring
Camera aan…check. Camera gereed…check. Oh, ze is hier – snel!
Op zaterdag 14de juli 2012 verwelkomde de Olympische Vlam op het eiland, langs het Bournemouth – Southampton traject van de Olympische Vlam route. Voor wat betreft evenementen op het Isle of Wight is dit een die in de geschiedenis zal worden opgenomen. De vlam heeft nu 57 dagen gereisd via fakkels door het VK, met als doel zoveel mogelijk van de bevolking te bereiken! Op dag 70 zal het Londen bereiken, voor Londen 2012. Er zullen 8000 fakkeldragers zijn, wat trouwens het aantal kleine gaatjes is dat in elke van de 8000 verschillende fakkels die tijdens de reis zijn gebruikt, is geknipt.
Officiële Londen 2012 Video Hoogtepunten…
Dus, hoe was de Olympische Vlam Estafette op het Isle of Wight? Nou, ik kan niet zeggen dat het erg goed was weer op het Isle of Wight. Eigenlijk, omdat het veel had geregend, was het behoorlijk nat! Ik weet zeker dat dit sommige eilanders heeft afgeschrikt, die in plaats daarvan kozen om het op de BBC live Olympische Vlam Estafette dekking online te kijken. Voor tienduizenden inwoners en toeristen bracht de regen echter geen demping op onze vreugde. Gewapend met paraplu's en regenjassen, kwamen de steden en dorpen op het Isle of Wight langs de Olympische Vlam Route tot leven met een indrukwekkend aantal mensen, die graag de fakkel wilden zien en de fakkeldragers van het Isle of Wight wilden steunen.
De sfeer was er een van anticipatie en opwinding, met de goede oude Union Jack-vlaggen die weer wapperden… ze waren pas net weer opgeborgen sinds de jubileumvieringen van de koningin! Voordat de fakkeldrager in het zicht kwam, kwamen de verschillende sponsorschades langs, met muziek die knalde om de menigte op te zwepen en klaar te maken voor de fakkel. Wetende dat de fakkel maar een paar minuten achter was, veroorzaakte elke politie motorfiets die voorbijging of elke juich vanuit de menigte een opschudding van opwinding, wat mensen aanzette om hun nek te rechttrekken om te zien of de Olympische Vlam op komst was!
Nadat ik had geluisterd naar de uitstekende dekking op Isle of Wight Radio, en de Isle of Wight County Press Twitter feed de hele ochtend in de gaten had gehouden, wist ik precies waar de fakkel zou zijn en wanneer, onderweg om de Olympische fakkel te zien bij Osborne House in East Cowes. Ik besloot dit keer geen video te proberen, na de fakkel op het nieuws en hetLondon2012 YouTube-kanaal, wist ik hoe snel het voorbij gaat. Een video gemaakt terwijl ik rende om bij te blijven, met de camera die omheen stuiterde, waardoor je duizelig werd en af en toe een glimp opving van de rug van de fakkeldrager, zou waarschijnlijk niet de beste weergave zijn geweest. In plaats daarvan maakte ik me klaar om te proberen (snel) enkele foto's te nemen voor Mijn Gids Isle of Wight op Facebook. Om me heen kijkend, was ik niet de enige die klaarstond, met de camera in de aanslag om een mooie foto te maken van dit eenmalige evenement!
De officiële London2012 Dag 57 Bournemouth naar Southampton video…
Staande bij de poorten van Osborne House, hoorden we allemaal het gejuich van de menigte en wisten dat de tijd was aangebroken. Camera aan… check. Camera gereed… check. Oh, ze is hier – snel! Klik. Oh verdomme…
Één waardeloze foto en ze is weg! Maar ik laat me niet gemakkelijk ontmoedigen. Vanaf dat moment werd ik een van die mensen die je hebt gezien rennen achter de fakkel, wanhopig proberen bij te houden! Het was echter fantastisch leuk en een geweldige plek om te rennen, langs de privéweg van de prachtige tuinen van deze English Heritage eigendom. Eigenlijk volgde een groep van ons erachter, giechelend en juichend, inclusief de trotse vrienden en familie van een van de fakkeldragers uit East Cowes , die barstte van trots en haar op haar weg steunde. Na een wisseling van fakkeldrager en ‘de kus’ van de fakkels, waren we weer op pad. De fakkel werd door de grond van Osborne House gedragen, waarna we weer naar de hoofdweg gingen.
De Olympische Vlam-ervaring op het Isle of Wight was opwindend, een echte hoogtepunten van de evenementen agenda van het Isle of Wight in 2012. Na het volgen van drie verschillende fakkeldragers, moest ik ongewild toegeven aan de steek in mijn borst, en betreurde ik ook nu het dragen van een zeer warme waterdichte jas op wat uiteindelijk een zeer milde dag bleek te zijn. De gratis dranken die een van de sponsorschades eerder had uitgedeeld, werden nu zeer gewaardeerd! (Overigens… ik ren niet vaak over enige afstand.)
Iedereen ging met een glimlach op hun gezicht en het gevoel dat ze deel uitmaakten van een belangrijk wereldevenement, iets dat ze waarschijnlijk niet weer in hun leven zullen zien. Een van mijn favoriete momenten was het zien van een jongetje dat door zijn moeder werd aangemoedigd om de fakkel vast te houden van een zeer vriendelijke fakkeldrager die al had gerend. Dat zal een verhaal zijn om hem aan te herinneren in de komende jaren… goed gedaan, mam!
Hoofdfoto door chelmsfordblue
