Doświadczenie Związane z Facką Olimpijską
Kamera włączona…sprawdzone. Kamera gotowa…sprawdzone. O, jest tutaj – szybko!
W sobotę 14th lipca 2012 roku, powitał Olimpijski Znicz na wyspie, w trakcie odcinka Bournemouth – Southampton trasy Olimpijskiego Znicza. Jeśli chodzi o wydarzenia na Wyspie Wight to to wydarzenie na pewno wejdzie do historii. Płomień przebył już 57 dni wędrując przez UK, docierając do jak największej liczby ludzi! Dzień 70 zobaczy go w Londynie, na Londyn 2012. Będzie 8000 podręczych znicza, co zresztą jest liczbą małych otworów wykrojonych w każdym z 8000 różnych zniczy użytych podczas tej podróży.
Oficjalne podsumowanie wideo Londyn 2012…
To jak wyglądała Sztafeta Olimpijskiego Znicza na Wyspie Wight? Cóż, nie mogę powiedzieć, że było bardzo dobrze pogoda na Wyspie Wight. Właściwie, ponieważ dużo padało, było dość mokro! Jestem pewien, że to mogło zniechęcić niektórych mieszkańców wyspy, którzy zamiast tego zdecydowali się obejrzeć to w relacji na żywo BBC z Olimpijskiej Sztafety Znicza w Internecie. Jednak dla dziesiątek tysięcy mieszkańców i turystów, deszcz nie przyćmił naszego entuzjazmu. Uzbrojeni w parasole i kurtki przeciwdeszczowe, miasta i wioski na Wyspie Wight wzdłuż Trasy Olimpijskiego Znicza ożyły imponującą liczbą ludzi, którzy byli chętni, aby zobaczyć znicz i wspierać podręcznych znicza z Wyspy Wight.
Atmosfera była pełna oczekiwania i ekscytacji, z powiewającymi dobrą starą flagami Union Jack… które dopiero co zostały schowane po obchodach Jubileuszu Diamentowego Królowej! Zanim pojawił się podręczny znicza, przejeżdżały różnorodne furgonetki sponsorów, grała muzyka, aby rozgrzać tłum i przygotować go na przybycie znicza. Wiedząc, że znicz jest tylko kilka minut za nimi, każdy przejeżdżający motocykl policji lub okrzyk z tłumu powodował flutter ekscytacji, zachęcając ludzi do przyglądania się, czy Olimpijski Znicz jest w drodze!
Słuchając doskonałej relacji w Isle of Wight Radio, a także śledząc feeding Twittera Isle of Wight County Press przez cały poranek, wiedziałem dokładnie, gdzie i kiedy będzie znicz, pędząc zobaczyć Olimpijski znicz w Osborne House w East Cowes. Postanowiłem tym razem nie nagrywać wideo, widząc znicz w wiadomościach i nakanale YouTube London2012, wiedziałem, jak szybko przechodzi. Wideo nagrane podczas biegu, z kamerą skaczącą wokół, sprawiając, że wszyscy czuli się oszołomieni i od czasu do czasu łapiąc przelotny widok na plecy podręcznego znicza pewnie nie byłoby najlepszym widokiem. Zamiast tego przygotowałem się, aby spróbować (szybko) zrobić kilka zdjęć dla Mojego Przewodnika Wyspy Wight na Facebooku. Rozglądając się, nie byłem jedynym gotowym, z aparatem w gotowości, aby spróbować zrobić dobrego zdjęcia tego wyjątkowego wydarzenia!
Oficjalne wideo Londyn2012 Dzień 57 Bournemouth do Southampton…
Stojąc przy bramach do Osborne House, wszyscy usłyszeliśmy okrzyki tłumu i wiedzieliśmy, że nadeszła chwila. Aparat włączony… sprawdzony. Aparat przygotowany… sprawdzony. O, ona już jest – szybko! Klik. O, cholera…
Jedno kiepskie zdjęcie i już jej nie ma! Jednak nie łatwo się zniechęcam. Od tego momentu stałem się jednym z tych ludzi, których widzieliście biegnących za zniczem, bezradnie próbujących nadążyć! Jednak było to niezwykle zabawne i świetne miejsce na bieganie, wzdłuż prywatnej drogi w pięknych ogrodach tego dziedzictwa Angielskiego mienia. Właściwie, grupa z nas biegła za mną, śmiejąc się i wiwatując, w tym bardzo dumni przyjaciele i rodzina jednego z podręcznych znicza East Cowes którzy pękali z dumy i wspierali ją na jej drodze. Po zmianie podręcznego znicza i 'całusie' zniczy, ruszyliśmy znowu. Znicz został niesiony przez tereny Osborne House, a potem ruszyliśmy dalej na główną drogę.
Doświadczenie Olimpijskiego Znicza na Wyspie Wight było ekscytujące, to prawdziwy punkt kulminacyjny kalendarza wydarzeń Wyspy Wight na 2012 rok. Po podążaniu za trzema różnymi podręcznymi zniczami, niechętnie musiałem zrezygnować z bólu w klatce piersiowej, żałując również, że założyłem bardzo ciepłą kurtkę wodoodporną w tym, co okazało się być bardzo łagodnym dniem. Bezzwrotne napoje, które jedna z furgonetek sponsorski przekazała wcześniej, były teraz bardzo doceniane! (Nietrudno powiedzieć… zazwyczaj nie biegam na dłuższe dystanse.)
Wszyscy wyszli z uśmiechami na twarzach, czując się jak część kluczowego wydarzenia światowego, czegoś, czego prawdopodobnie już nie zobaczą w swoim życiu. Jednym z moich ulubionych momentów było widzenie małego chłopca, któremu jego mama zachęcała do trzymania znicza należącego do bardzo miłego podręcznego znicza, który już przebiegł. To będzie historia, którą zapamięta na lata… dobrze zrobione, mamo!
Główne zdjęcie autorstwa chelmsfordblue
